×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  دوشنبه - ۱ مهر - ۱۳۹۸  
true
false

مدیر ستاد اقامه نماز گفت: بر اساس منطق حسین‌بن‌علی(ع)، یک حکومت عدالت‌گستر باید نگاه کریمانه‌اش به طور خاص معطوف به ضعفاء باشد.

به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز استان سمنان ، به نقل از خبرنگار مرآت، نمی‌دانم نام این که دست درمانگر و شفابخش حسین‌بن‌علی(ع) را بر دردهای جامعه نگذاریم و قناعت کنیم به ذکر لسانی حسین(ع) را می‌توان خسران گذاشت یا نه! اما می‌دانم که مسأله عمیق‌تر از خسران است. منطق حسین(ع) به یاری آمده تا مظلومان حق خود را زیر پرچم سرخ عاشورا از ستمگران بستانند و جامعه‌‌ای بسازند که در خور ادعای محبت حسین(ع) باشد. گوشه‌ای از الزامات تحقق این مهم را از زبان حجت‌الاسلام شمس‌الدین، کارشناس مسائل دینی و رئیس ستاد اقامه نماز استان می‌شنویم.

مرآت: جناب شمس‌الدین! حضرت سیدالشهداء(ع) در خطبه کمترشنیده‌شده منا، جمله مهمی خطاب به علماء و بزرگان عصر خود دارند با این عبارت که:«فأما حق‌الضعفاء فضیعتم و اما حقکم بزعکم فطلبتم: شما حق ضعفاء را ضایع کردید و حقی را که گمان می‌کردید از آن شماست طلب کردید» دیدگاه کلی شما درباره این خطبه و این فراز چیست؟

رسالت یک امام به عنوان حاکمی که قرار است حکومت کند و شاخصه اصلی حکومتش نیز «عدالت‌محوری» است، این است که تمام چالش‌ها و منهیات را گوشزد کند. گاهی گوشزد کردن کفایت می‌کند و گاهی نیز باید وارد عمل شد که حضرت سیدالشهداء(ع) وارد عمل شدند و ماجرا به کربلا و عاشورا منجر شد. سخنی که از حضرت سیدالشهداء(ع) در خطبه منا یا از دیگر ائمه(ع) در خطب دیگر نقل شده است، دائرمدار اصلی است که به آن اشاره کردم.

حکومتی که قرار است عدالت‌گستر باشد بی‌تردید باید نگاه کریمانه‌اش معطوف به عموم مردم و به طور خاص ضعفاء باشد. چنین حکومتی ضعفاء را عائله خود می‌داند و خزعبلاتی همچون «من ژن برتر هستم» در آن جایی ندارد. ضعفاء عائله امام معصوم هستند و سر سفره ایشان می‌نشینند. و بگذارید اشاره کنم که عجیب است که اکثر کسانی که سر سفره اهل‌بیت(ع) می‌نشستند بعدها به ایشان ضربه زدند.

سر سفره امام حسن(ع) می‌نشستند و به ایشان «مذل‌المومنین» می‌گفتند. سر سفره امیرالمومنین(ع) می‌نشستند و برخی از آن‌ها بساط اذیت و آزار ایشان را فراهم آوردند. برای امام حسین(ع) نیز ۱۸ هزار نفر نامه نوشتند و در نهایت ۷۲ نفر با ایشان ماندند. برنامه امام معصوم اساسا این نیست که افراد را دست‌چین کند. امام خورشید مهربانی است که بر همه می‌تابد و بارانی است که بر همه می‌بارد؛ هم بر شوره‌زار و هم بر گندم‌زار.

پارتی‌بازی در ادبیات عاشورایی جایی ندارد

امروز رعایت چنین نگاهی دشوار نیست. اگر ما ارباب رجوع را رعیت خود ندانیم و خود را بالاتر از آن‌ها نبینیم و گمان ما این باشد که ارباب رجوع، برادران و خواهران و خویشان ما هستند، مفهومی به نام پارتی‌بازی معنا پیدا نمی‌کند. پارتی‌بازی‌ها که امروز شایع هم شده، از ادبیاتی که از آن سخن می‌گوییم دور است. جمله‌ای که به آن در سوال اشاره کردید، یکی از عتاب‌های شدید امام(ع) است.

ائمه(ع) گاه در لفافه سخن می‌گویند اما بعضی اوقات گویی اوضاع ابدا مطلوب نبوده و نیاز به عتاب را احساس می‌کردند. خطبه منا در زمانه‌ای ایراد می‌شود که خلیفه‌ی جرثومه‌ی فسادی که میراث‌دار پدری است که در فساد ید طولایی دارد، کار را به جایی رسانده‌اند که امام حسین(ع) مجبور است فاش سخن بگوید و لفافه‌ای در کار نیست. امروز هم اگر قرار باشد که خطبا و اهل منبر و اساتید و معلمین و اهل سخن به نفع مظلوم و بارافتاده و سفره‌تهی سخن نگویند، سخن امام حسین(ع) بر ایشان صدق می‌کند.

کلامی که گریبان‌گیر بی‌عملان خواهد شد…

سخن امام حسین(ع) نه فقط خطاب به مسئولین بلکه خطاب به همه کسانی است که می‌توانند از محرومین و مظلومین و ضعفاء دفاع کنند اما شمشیرِ زبان را در نیام گذاشته‌اند و این خطاب در دنیا و آخرت گریبان آن‌ها را خواهد گرفت.

مرآت: شاید بتوان گفت که در یک نگاه کلان دو گونه عزاداری داریم. نوعی از عزاداری برای کاست ثروت و قدرت بی‌خطر است و نوعی دیگر خطرناک. چه باید کرد که عزاداری ما بی‌خطر نباشد؟

منبری که رویکرد مسائل روز در آن نهفته نیست و منبری که در هر حال، چه در حال جنگ، چه در حال صلح، چه در حال تحریم، چه در حال خوشی و چه در حال ناخوشی یک روال داشته باشد، منبرِ معیار نیست. منبری باید بداند که «اکنون» باید چه چیزی درباره فلسفه قیام امام حسین(ع) به نسل بگوید. مطالبی از فلسفه قیام سیدالشهداء(ع) را همه ما از حفظ می‌دانیم؛ اگر منِ منبری بخواهم همین حرف‌های روتین و همیشگی را تکرار کنم، کمکی به مخاطبانم نکرده‌ام.

مملکت ما امروز لنگِ تولید است و به نظر من می‌طلبد که منبری‌ها در سخنرانی‌هایشان فشل بودن دم و دستگاه اقتصادی بانک‌ها را عنوان کنند. چه اشکالی دارد که منبری درباره مسائل اقتصادی روز مطالعه و سخنرانی کند؟ من نام چنین منبری را بی‌خطر یا باخطر نمی‌گذارم. گاهی خود منبری‌ها احساس نیاز نمی‌کنند که در شرایطی که مردم به لحاظ معیشتی گرفتار هستند، در این حوزه‌ها سخن بگویند.

تعریض به مسئولان و مشکلات معیشتی یکی از رسالت‌های منبری‌هاست. وظیفه منبری، همواره اعلام هشدارباش و بیدارباش بوده است. این که فرموده‌اند این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگهداشته بی‌تردید مربوط به عزاداری‌های ساده نیست. متأسفانه حتی در برخی از هیئات مذهبی این اندیشه ترویج می‌شود که ما به مسائل روز چه کار داریم؟! مداح، مدحی می‌خواند و تمام می‌شود و اصلا به مسائل سیاسی وارد نمی‌شود.

با سیاسی‌کاری و جناح‌بازی در هیئات مخالفم اما…

این که عده‌ای بخورند و عده‌ای در گرسنگی غوطه‌ور باشند و این که عده‌ای در شرایط نابسامان اقتصادی و در اثر نوسانات نرخ دلار برخوردارتر شدند و ما در این مسائل ورود نکنیم، شایسته نیست. من البته با سیاسی‌کاری و جناح‌بازی مخالفم. علاقه‌ای ندارم که منبری بازیچه چپ و راست قرار بگیرد اما نیاز مردم واقعا چیست؟ امروز نیاز مردم معطوف به مسائل اقتصادی است پس منبری‌ها باید در این زمینه ورود کنند.

ورود در این زمینه‌ها ابدا هم خطرساز نیست. چه اشکالی دارد اگر یک منبری دلسوزانه، مشفقانه و با مطالعه در مسائل اقتصادی ورود کند و سخن بگوید و احیانا مسئولی را که پای سخنرانی‌اش می‌نشیند خطاب قرار دهد؟ عالِم باید به‌روز باشد. مقام معظم رهبری بر مسأله نگاه به داخل تأکید بسیار دارند؛ این مسأله باید در منابر ترویج شود. فکر می‌کنم اکنون وقت گفتن آن است که «سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد/ وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد»

باید در منابر بگوییم که دل بیگانه مطلقا برای ما نمی‌سوزد، پس خودمان باید برای خودمان دلسوزی کنیم.

زمانه، زمانه حسینی عمل کردن است

مرآت: دوگانه جعلی حسنی-حسینی سال‌هاست که اندیشه‌های سست‌بنیان را به بازی گرفته است. برخی در مواجهه با مسائل روز عنوان می‌کنند که زمان حسینی عمل کردن نیست و باید حسنی عمل کنیم! از نگاه شما امروز چگونه باید عمل کرد؟

زمان فریاد می‌زند که چگونه باید عمل کرد و هیچ شبهه‌ای باقی نمانده است. اکنون در چه زمانی به سر می‌بریم؟ زمان کرنش و سازش؟ زمان تسلیم؟ زمانِ ما، زمانه امام حسن مجتبی(ع) نیست. زمانی که ما می‌توانیم به بهترین تسلیحات دستیابی داشته باشیم، زمان صلح است؟ امام حسن مجتبی(ع) یک دهه در ضعف مطلق بود. آیا ما اکنون در ضعف مطلق به سر می‌بریم؟

سپاه، ارتش و بسیج در ضعف به سر می‌برند؟ ما بیش از آن که دنیا تصور کند از ضعف فاصله داریم. منطقه و جهان اسلام امروز تحت تأثیر ایران قرار دارد. گرانی‌ها را نشانه ضعف مطلق پنداشتن، منطق انسان‌های فشل و ضعیف و راحت‌طلب است. اکنون زمان آن است که دست بر زانو بگذاریم، برخیزیم و بانک‌ها را همراه کنیم و کارخانه‌های تعطیل‌شده را احیاء کنیم.

زمانه ما زمانه حسینی عمل کردن است.

مرآت: بابت وقت ارزشمندی که در اختیارم قرار دادید سپاسگزارم.

من هم از شما و همکارانتان تشکر می‌کنم.

true
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

*


false